“We weten dat iedereen klaarzit om ons af te schieten”. Dat zei Canvas-cultuurcoördinator Reinhilde Weyns verleden week in Humo. Ze had het over het nieuwe boekenprogramma “Iets met boeken” dat zondag op Canvas van start ging.

Ik zat inderdaad klaar om naar het programma te kijken. In mijn zetel en niet vanuit een geschutstoren. lees meer …

Sinds Problemski hotel heb ik van Dimitri Verhulst alleen maar prachtige boeken gelezen. Soms ontroerend, dikwijls beklijvend en meestal geschreven in een krachtige taal.Toen na een optreden in De laatste show de verkoop van De helaasheid der dingen serieus steeg, kon ik alleen maar verheugd zijn. Goeie boeken verdienen niet alleen een lauwerkrans en literaire prijzen maar ook een grote oplage en veel lezers.

En als weekbladen en tijdschriften (reeds verschenen) boeken voor een lage prijs verkopen denk ik: nog van dat. Een mens leeft niet van krantenlectuur alleen.

Dus, als de volgende roman van Dimitri Verhulst, Godverdomse dagen op een godverdomse bol, door het weekblad Humo op 32O.OOO exemplaren wordt verspreid, dan lijkt mij dat geen slecht idee . lees meer …

De dag na de laatste “Uitgelezen”. van het seizoen. Het vijfde seizoen. Samen met mijn boekenmaatje én vast panellid Anna Luyten heb ik ondertussen 15O boeken gelezen voor dit levend boekenprogramma van “Vooruit” en De Morgen. Soms moesten we ons forceren om de drie “verplichte” ( nou ja ) boeken uit te krijgen. Lezen is werken . “We zitten hier niet voor ons plezier” zegden Anna en ik soms tegenover elkaar.

Ik hoop dat er nog 15O boeken bijkomen de volgende jaren, dat de format van het programma behouden blijft en het enthousiasme van het publiek aanstekelijk blijft werken.

Vijf jaar geleden waren we soms maar met een vijftigtal. Dimitri Verhulst was één van onze supporters. Het laatste jaar waren er zelden minder dan 200 aanwezigen. Allemaal minnaars van het boek, activisten van de republiek der letteren. Gelijkgezinden.

Gisteren was het een feesteditie. Vijf jaar Uitgelezen. Niet in de gewone Balzaal, maar in de grote zaal. Bij de redactie waren ze er vooraf niet gerust in. Ten onrechte. Bijna 6OO mensen keken niet naar de finale van de Champions League op tv, maar luisterden naar de meningen van gast-panelleden Guy Verhofstadt en Phara de Aguirre over “Exit Geest ” van Philip Roth , ” De lammeren” van Mustafa Kör en ” Niet opnieuw” , een verslag van de ontmoetingen tussen jongeren en overlevenden uit de nazi-concentratiekampen.

Guy Verhofstadt was ontspannen. ” Ik heb nog nooit zoveel telefoontjes gehad sinds ik het rustiger heb”, informeerde hij de aanwezigen. Phara trachtte hem van de literaire terug naar de politieke fictie te leiden. Tevergeefs. “Ge gaat toch niet weer beginnen zoals de journalisten van de VRT ? “, plaagt hij. lees meer …

Het boek op de eerste pagina van de kranten. En met goed nieuws. Als dat geen goed nieuws is.
Vorig jaar , zo blijkt uit de cijfers van Boek.be, de koepelorganisatie van het
Boekenvak, kochten we met zijn allen 6% meer boeken dan in 2OO6. Dat is een stijgingspercentage waar Yves Leterme bij het opstellen van zijn begroting alleen maar van kan dromen.

Met de ontlezing, waar cultuurpessimisten voortdurend naar verwijzen, valt het dus nogal mee. Ook bij jongeren.

Uiteraard weten we dat niet alle gekochte boeken ook gelezen worden. Sommigen blijven ongelezen in de boekenkast steken of op het nachtafeltje liggen. “Het Verdriet van België” van Hugo Claus is daar waarschijnlijk een voorbeeld van.

Uiteraard spelen de bekende bestsellers een grote rol in de verkoop en beheersen hitlijsten het aanbod.

Ik vond “De vliegeraar” van Khaled Hosseini maar een matig boek en ik had graag hogere verkoopcijfers gezien voor ” Aan Chesil Beach” van Ian Mc Ewan, ” Kalme Chaos” van Sandro Veronesi en “Het schervengericht” van A.F. TH van der Heijden . Maar dat Dimitri Verhulst meer dan 3O OOO exemplaren van zijn “Helaasheid der dingen” verkocht kan mij moeilijk verdrietig stemmen. lees meer …