“Eindeloos verliefd”. Dat is de titel van de drieduizendste aflevering van de Bouquetreeks. Volgens De Standaard zijn er in Nederland en Vlaanderen één miljoen mensen ( vooral vrouwen) die deze stationsromannetjes(*) lezen. Dat zijn aantallen waar menig literair uitgever alleen maar van kan dromen.Van waar de naam ’stationsroman’ komt, weet ik niet. Heeft het met de vlugheid te maken waarmee ze op de trein kunnen gelezen worden? Of omdat ze in stationskiosken verkocht worden? En waarom noemen we ze geen ‘treinromannetjes’ of ‘busverhaaltjes’?

In de Engelstalige landen hebben ze er wel treffende, zij het moeilijk vertaalbare, omschrijvingen voor gevonden als ‘bodice ripper’, ‘penny-horrible’ of ‘pot-boiler‘.

De namen mogen dan wel verschillen, bijna altijd gaat het om een verhaal waarin een ietwat stoere man en een eerder kwetsbare vrouw, met de nodige hindernissen, hun allesomvattende liefde in een lang en gelukkig leven kunnen gieten. Geen wonder dat deze ‘romance novels’ in de Angelsaksische landen meer dan 5O% van de (paperback)boekenmarkt vertegenwoordigen. In 2OO4 zouden 64 miljoen mensen, ook hoger opgeleide, zo’n verhaal gelezen hebben, een stijging van liefst 2O% t.o.v. van 2OO1. lees meer …