Knippen en plakken. Het behoort tot de essentie van de televisie. In tegenstelling tot wat tv-journalisten soms beweren - “we geven alleen maar de werkelijkheid weer” - zijn televisiebeelden dikwijls gemonteerde werkelijkheden. Ook programma’s die op de één of andere manier ‘het leven zoals het is’ pretenderen weer te geven zijn veelal het resultaat van professioneel knip- en plakwerk. Daar is niks mis mee. En het kan mooie reportages opleveren, zoals ‘Terug naar Siberië’ van Martin Heylen. Zolang we maar beseffen dat deze beelden slechts een deel van de werkelijkheid gevenWat de kijker krijgt is eerder een personage dan een persoon. Door een andere montage krijg je een ander personage, een andere werkelijkheid, een ander verhaal.

Knip- en plakwerk. Dat heeft de Nederlandse schrijver A.F.Th. van der Heijden ook gedaan met zijn roman ‘Doodverf’. Uit het derde (’Onder het plaveisel het moeras’) en het vierde deel (’Advocaat van de hanen’ ) van zijn groots opgezette, breedvoerige, barokke en vooral geweldige romancyclus ‘De tandeloze tijd’ knipte hij een aantal gebeurtenissen, verhaallijnen en personages uit, herschreef ze lichtjes en monteerde ze tot een nieuw boek dat onlangs verscheen tijdens de ‘Maand van het spannende boek’. “A.F.Th. verthrillert zichzelf”, schreef Jeroen Vullings in Vrij Nederland. lees meer …