Dit jaar vielen in de Mexicaanse stad Ciudad Juarez 1.900 doden. Dat is een indrukwekkend aantal voor een stad met 1,5 miljoen inwoners. “Niemand weet precies wie de daders zijn.”, lees ik in De Standaard van 26 oktober : ” Zijn het rivaliserende drugbendes die junks, die vaak als verkopers en runners werken, uit de weg willen ruimen? Of zijn het de militairen die in de stad een grote ’schoonmaak’ in het drugcircuit houden? Vast staat dat Ciudad Juarez, gelegen aan de noordgrens met de Amerikaanse staat Texas, op dit moment een van de meest gevaarlijke steden ter wereld is.”

Ook in de jaren negentig werden in deze stad honderden moorden gepleegd. De slachtoffers waren overwegend jonge vrouwen, tussen de 15 en 25 jaar oud. Sommigen waren studenten, maar velen werkten tegen een laag loon in ‘maquiladoras’ : assemblagefabrieken waar van alles en nog werd gemaakt voor de Amerikaanse markt. De slachtoffers werden dikwijls als vermist opgegeven door hun families, en hun lichamen werden pas dagen of maanden later gevonden op braakliggende percelen of afgelegen plaatsen. Velen van hen werden misbruikt , gemarteld of gruwelijk verminkt.
In de roman ‘2666′ (*) van de Chileense schrijver Roberto Bolano (1953-2003) is Santa Teresa, een fictieve versie van Ciudad Juarez, het middelpunt waarrond de belangrijkste gebeurtenissen en personages cirkelen maar ook het zwarte gat waar ze door aangetrokken worden of erin verdwijnen.
‘2666′ verscheen in 2OO4, een jaar nadat de auteur in Spanje stierf terwijl hij wachtte op een levertransplantatie. Het boek, waar de auteur tot op het laatste moment aan werkte, werd door de Spaanstalige pers bejubeld. In 2007, na de publicatie van de Engelse vertaling, gebruikten de critici nog meer superlatieven en dit jaar lazen we in de Nederlandse pers vergelijkbare commentaren : ” De eerste grote roman van de 21ste eeuw” schreef Vrij Nederland, “Verbluffend” volgens NRC. Is dat ook zo?

Indrukwekkend is in het in elk geval. De 1070 bladzijden wegen meer dan anderhalve kg. Het boek bestaat uit vijf delen die wel in elkaar haken maar op het einde van het boek geen afgerond geheel vormen. Maar dat is geenszins een handicap. Volg even mee. lees meer …